کاربرد نظریه داروین در پیدایش الگوریتم ژنتیک

چارلز رابرت داروین (Charles Robert Darwin) دانشمند و زیست‌شناس انگلیسی در سال 1859 میلادی نظریه تکامل را با انتشار کتاب خود با نام «درباره مبدأ گونه‌ها» (On the origin of species) مطرح کرد.

Darwin2
داروین از اینکه سیستم‌های حیاتی بیش از آنچه که امکان حمایت و نگهداری از آن را داشته باشند، فرزند تولید می‌کنند نتیجه گرفت که حتماً باید رقابتی برای زنده ماندن وجود داشته و فقط تعداد کمی از هر نسل زنده خواهند ماند.

داروین متوجه شد که شانس، به تنهایی زنده ماندن موجودات را تعیین نمی‌کند. در واقع، زنده ماندن بستگی به ویژگی‌های هر شخص دارد و این ویژگی‌ها یا به زنده ماندن و تولید مثل کمک کرده، و یا دست و پاگیر می‌شوند. در واقع آن موجوداتی که بهتر خود را وفق می‌دهند فرزندهای بیشتری نسبت به رقبایشان باقی می‌گذارند و عدم برابری توانایی موجودات در زنده ماندن باعث تغییرات تدریجی در جمعیت می‌شود.

خصوصیاتی که به سیستم حیاتی کمک می‌کنند که زنده مانده و تولید مثل کند طی قرن‌ها به روی هم انباشته می‌شوند. از طرف دیگر، آن خصوصیاتی که مانع زنده ماندن و تولید مثل هستند، ناپدید می‌شوند. داروین از اصطلاح انتخاب طبیعی جهت توصیف این فرایند استفاده کرد.

اصل انتخاب طبیعی نتیجه منطقی اصل نخست، یعنی اصل تنازع بقاست. وقتی نوزادان در هر نسل به تعداد بسیار زیاد و به تعبیر داروین نامحدود به دنیا می‌آیند و تنها عده بسیار کمی از میان آنها امکان و اجازه زندگی و ادامه نسل پیدا می‌کنند، سوالی که پیش می‌آید این است که این عده بسیار محدود از میان جمع بسیار کثیر نوزادان چگونه انتخاب می‌شوند؟

اگر فرض را بر این بگیریم که افراد نوزاد با وجود تعداد کثیر خود، کوچکترین تفاوتی با یکدیگر نداشته باشند، حذف عده زیادی از آنها به دلیل محدودیت شرایط محیط، کوچکترین تحولی در افراد گونه ایجاد نمی‌کند. بنابراین باید سازوکارهایی وجود داشته باشند که در بین نوزادان ایجاد تفاوت نمایند و همین تفاوتها منشاء و ملاک حذف یا ارتجای بین نوزادان قرار گیرند.

داروین قسمتی از تفاوتهای بین نوزادان را نتیجه توارث سازشهایی می‌دانست که در والدین آنها رخ داده است و اگر صفت یا تغییری در مرحله‌ای از زندگی یک جاندار بروز کند، در فرزندان وی نیز در همان سن یا زودتر ظاهر خواهد گردید.

وی معتقد بود که رقابت در میان موجودات در گونه‌های مختلف صورت گرفته و تنها آن عده که دارای صفات ممتازتری هستند قادر به ادامه زندگی خواهند بود و افرادی که نسبت به شرایط محیطی سازشی ندارند از بین می‌روند، از این رو انتخاب طبیعی صورت گرفته و صفات نامطلوب افراد نامناسب به واسطه عدم امکان تولید مثل از بین می‌رود.

About محمد شمس

برنامه‌نویس، طراح انیمیشن و علاقمند به هوش مصنوعی

پاسخ دهید